بخشی از کتاب رؤیای تبت فریبا وفی
On ۱۹/۰۸/۱۳۹۵ | 0 اظهار نظرها 

بخشی از کتاب رؤیای تبت فریبا وفی

یک روز از سرِ بی‌کاری
به بچه‌های کلاس گفتم
انشایی بنویسند با این عنوان که
«فقر بهتر است یا عطر؟!»
قافیه‌ساختن از سرگرمی‌هایم بود.
چند نفری از بچه‌ها نوشتند «فقر».
از بین علم و ثروت، همیشه علم را انتخاب می‌کردند.
نوشته بودند: «فقر خوب است،
چون چشم و گوش آدم را باز می‌کند
و او را بیدار نگه می‌دارد؛
ولی عطر آدم را بیهوش و مدهوش می‌کند.»
عادت کرده بودند مجیزِ فقر را بگویند؛
چون نصیبشان شده بود.
فقط یکی از بچه‌ها نوشته بود «عطر».
انشایش را هنوز هم دارم. جالب بود.
نوشته بود:
«عطر حس‌هایی از آدم را بیدار می کند
که فقر آن‌ها را خاموش کرده است.»

جواب دادن